The Last Stand (2013) – 4.5/10

Schwarzenegger is sinds 10 jaar weer te zien in een hoofdrol. Tijdens zijn jaren als 'Governator' heeft hij wat geschnabbeld bij wanproducties van en met 'concurrent' Stallone. The Last Stand is het Hollywood-debuut van Koreaan Jee-woon Kim. Toen in het begin van de jaren '00 de Aziatische horrorfilm hoogtijdagen vierde, en Hollywood hopeloos achterliep door deze films te remaken, kwam hij in 2003 met A Tale of Two Sisters; een horrorfilm met een Sixth Sense-achtige twist. Aziatische filmmakers hebben het geprobeerd om hun Aziatische succes nog eens over te doen in Hollywood, zoals de Japanner Hideo Nakata tevergeefs heeft geprobeerd met The Ring Two. Kim komt nu geen horror maken, maar heeft nu de touwtjes in handen bij deze nieuwe actie-komedie. Het genre is hem niet vreemd, blijkens de film The Good, the Bad, the Weird (2008). I Saw the Devil (2010) was een succes, waar Kim een misantropische, cynische kant van zichzelf liet zien, wat een gedurfde, maar tegelijkertijd lelijke film opleverde. Als er gekeken wordt naar de verkoop van de bioscoopkaartjes dan heeft het peperdure The Last Stand maar net de helft van zijn budget van 65 miljoen dollar opgebracht.

De naam Schwarzenegger is door de jaren heen een handelsmerk geworden voor keiharde actiefilms met cheesy oneliners. Arnie speelt sheriff Ray Owens van Sommerton Junction in de woestijn van Arizona, net langs de Mexicaanse grens. De ligging van het gat is uiteraard van belang voor de plot. Drugsbaron Cortez (Eduardo Noriega) ontsnapt tijdens een overplaatsing naar een andere gevangenis (hoe krijg je anders een gevaarlijke crimineel weer op de voet?) en wil met zijn opgevoerde Corvette de grens over, natuurlijk door het plaatsje waar de sheriff nèt een dagje met verlof is. Zijn deputy's zijn een zooitje ongeregeld, met een typecast van Luis Guzmán. Ondertussen heeft de FBI onder leiding van agent John Bannister (Forrest Whitaker) een klopjacht op de voortvluchtige georganiseerd. Bij een afleidingsmanoeuvre van Cortez, waarbij hij zijn handlangers in oranje pakken laat rondrennen, zodat hij zelf in zijn oranje gevangenispak kan ontsnappen, vangt de FBI een man met een KNVB-jack; ook Kim schijnt Guus Hiddink nog steeds niet te zijn vergeten.

Een goede actie-komedie staat of valt bij een goede samensmelting van de twee genres. Deze film weet niet goed wat hij moet zijn. Er zit genoeg actie in, maar de komedie is niet goed doordacht. Het is niet dat het tenenkrommend is, maar erg grappig wordt het nooit. Het zorgt ervoor dat de film op beide vlakken uit de toon valt. Zo is de komedie tijdens de keiharde actie erg misplaatst en krijgt het rauwe geweld een exploitatieve ondertoon. Daarbij lijken de scenes met de FBI enerzijds en de scenes in Summerton anderzijds in twee verschillende universa te bestaan. Kim krijgt het maar niet gerijmd. Daarbij acteert Schwarzenegger op zijn houterigst en ziet er vermoeid uit. Jackass Johnny Knoxville toont zich een volwassen acteur, maar zijn rol is gebaseerd op matige slapstick en voegt weinig toe.

Doordat er zo vaak wordt gewisseld van toon, vormt de film een onsamenhangend geheel van matige komedie, houterige actie en een oersaaie ontknoping. "You make us immigrants look bad," zegt de sheriff tegen de Mexicaanse drugsbaron tijdens hun eindgevecht. Verwijst Schwarzenegger hier naar zijn eigen oorsprong als Oostenrijker? 'Ray Owens' is nu niet echt de meest vreemde naam. 'Misplaatst' is hier het sleutelwoord: Kim en Hollywood gaan niet samen, Knoxville is nutteloos en Whitaker is van een zwaarder kaliber dan de rest van de acteurs. De film mist de charme en het plezier van een echte actie-komedie. Kijk nog maar eens naar Lethal Weapon en je begrijpt wat ik bedoel.

Killer Joe (2011) – 4.5/10

Dear Mr. Friedkin,

Your 2011 film Killer Joe has finally become available here in the Netherlands and I have been waiting for it for quite a while now. In the early 70s you have made two absolute classics, The French Connection and The Exorcist, and finished your spree in 1980 with the underrated Cruising. In 2003, I went to the cinema on my own to see your new film The Hunted. It was entertaining while it lasted, but it was a shame to see that it had fallen into the mediocre Hollywood category. I am pleased to see that, at your age, you have made a 180 degree turn in terms of new projects, starting with the 2006 film Bug. I did not understand it, but it was a welcome change in your director's reel. And now, with Killer Joe, you have turned movie land and its movie goers upside down again with a mean, dirty, and all over controversial film. It has gotten the rare NC-17 rating in your country and this can mean only one thing: lots of sex and violence! I am glad you have made no consessions towards the milder R rating.

The film is full of nasty surprises, but the good surprise is the performance of the actors. I am glad that you could persuade Matthew McConaughey, the go-to Texan actor it seems, to play the part of Killer Joe. He is so intimidating and yet so slick. He is clean-shaven – everywhere – and yet very rough. Speaking of hair, the women in this movie show a lot of pubic hair. Is this to emphasize a contrast between them being trailer trash and Joe being a more 'civilized' police detective? I have to admit i chuckled when the woman flashed her bush in front of her step-son when she opened the door of the trailer. I know Gina Gershon does not shy away from showing herself, and I am glad she went all the way in this film. She seemed the most committed to this project, as the most humiliating scene of the film involved her performing fellatio on a deep fried chicken leg. Now, I am not an American and KFC is not really a part of our Dutch culture, but is it a visual metaphor for the dumb people sucking the cock of the big fast food chains? I really hope so, because, as you may have noticed, I am trying to make sense of this movie.

The story you have chosen is actually quite simple. It is not unique at all. A guy named Chris (Emile Hirsch) owes some guys some money and he has to get it within a very short period of time. His mother has a big life insurance, and from what we know she is supposed to be a real monster of a woman, so it would be no biggie to get her killed. It turns out all the money will be given to Dottie (Juno Temple), the younger sister of Chris, so through her, they can split it four ways among the dad (great performance by Thomas Haden Church!), the step-mom and the kids. Killer Joe is the corrupt detective who has a killing job on the side, but we never see him kill anyone. Not even the mother! Is this another joke? And who are we supposed to root for in this film? I thought it was Chris, but he is so dumb. It can't be Joe, because he is such a sick fuck. He keeps the young Dottie – how old is she supposed to be again? – as a 'retainer' for his money until he gets his share. You have made everyone (except for Dottie, maybe) an asshole in this movie, so there is no way I was going to invest my emotions in any of them.

The pacing of the story was also a problem for me. There is a lot of meaningless dialogue that goes nowhere and some scenes just drag on. Are we supposed to feel uncomfortable while watching this? When Dottie undressed herself in front of Joe, and he turned around when she revealed her private parts, the viewer is the only one watching her get naked. Was this your intention? Also, the dark humor in this film worked sometimes, but usually not. I did not know when to laugh, because it was so violent. I am all about excessive violence mixed with humor, but there was no contrasting entity in this film that made sense of it all. I did laugh at the suit of the dad falling apart at the notary public. This joke was perfectly timed. The visual humor was so innocent and really appreciated in this dark film. See? That's contrast! This works!

Now, I am not here to tell you what you can and cannot do. You have made this uncompromising film with a big intention – I am not sure what it is, yet – and that is a great thing. Although, I did feel a bit like you were telling me what I can and cannot feel for the characters involved. Everyone was so unlikable that I had no choice but to conform to that. And the ending was so abrupt, that I felt a bit cheated. But please, keep on making these kinds of films. I heard you were making a new one with Nicolas Cage called I Am Wrath, where he takes the law into his own hands. I am very excited! For the record: I'd rather see a failed project from a master than a PG-13 rated, big budget Hollywood production.

Sincerely,

Tomas D. Dekkers

Men in Black 3 (2012) – 4.5/10

Tien jaar na de sequel en vijftien jaar na het origineel komt dan de voltooiing van de trilogie, het format waar Hollywood maar geen genoeg van krijgt. Men in Black 3 (gelukkig zonder ondertitel) is voorlopig het laatste deel en heeft een passend einde om een trilogie mee af te sluiten, maar zeg nooit nooit, natuurlijk. Will Smith en Tommy Lee Jones keren weer terug als Agent J en K en hoewel Jones prominent wordt vermeld, speelt hij in deze film niet meer dan een bijrol. De regie ligt ook voor dit deel weer in de handen van Barry Sonnenfeld en is zoals de vorige delen schreeuwerig en weinig subtiel.

Het verhaal gaat als volgt. Agent K heeft ooit, eind jaren '60, de arm van de alien Boris the Animal (It's just "Boris"!) afgeschoten en hij wil wraak. Boris wordt gespeeld door de Nieuw-Zeelander Jemaine Clement, die met de eigenzinnige film Eagle vs Shark enige bekendheid maakte. Boris is ook nog de enige in zijn soort en hij is heel erg boos op K. Hij reist terug in de tijd (ja, echt!) om K ditmaal voor te zijn. Dit is blijkbaar gelukt, want K verdwijnt in het heden van de aardbodem en alleen J weet nog dat hij er gisteren nog was; de rest leeft in de realiteit waarin K in de jaren '60 was omgekomen. J reist ook terug in de tijd naar net een dag voor het voorval om Boris te stoppen. Daar komt hij de jonge agent K tegen, gespeeld door de geweldige Josh Brolin (No Country for Old Men), die ook in deze film weer indruk maakt en een ontzettend treffende Tommy Lee Jones-imitatie neerzet. Hij is het hoogtepunt van de film en speelt Will Smith, die een vermoeide en ongeïnspireerde herhalingsoefening doet, helemaal plat.

De film begint wat twijfelachtig en lijkt de tenenkrommende humor van het tweede deel voort te gaan zetten, maar wanneer Agent J de tijdreis heeft gemaakt, herstelt de balans zich wat meer en is het vooral genieten van Brolin. Hij kan de film helaas niet in zijn eentje naar een hoger niveau tillen. Het is goed te zien dat de productie van de film wat tegenslag heeft gekend. De special effects zijn niet altijd even goed uitgevoerd en het gebruik van een green screen wordt af en toe wel heel erg duidelijk. Ook lijkt het verhaal niet zo groots en episch als in de vorige films. De locaties zijn vrij beperkt en eentonig, de slechterik is weinig overtuigend en de humor is een kwestie van hit or miss. Daarbij is voor de gebeurtenissen in deze film nooit een aanleiding gegeven in de vorige films. Zo heeft Agent K een romantische interesse voor Agent O (Emma Thompson), die voorheen nooit te zien was, en is de twist aan het einde leuk gevonden, maar niet meer dan een twist op zichzelf en magertjes uitgewerkt in de aanleiding.

Men in Black 3 is vermakelijk voor zolang hij duurt, maar de geforceerde indruk die de film geeft groots te willen zijn en de moeilijkheden tijdens de productie maken deze film niet tot wat hij zou moeten zijn. Deze film zou de verbetering van het slappe tweede deel moeten zijn, maar haalt dat met hakken over de sloot. Kijk de film voor Josh Brolin, zie de special effects even door de vingers, en je kunt onder het genot van een zak popcorn en een drankje naar keuze nog best wat leuke momenten beleven.